Muzykanci. Ryzykanci

Od początku maja w naszym muzeum można oglądać wystawę fotograficzną „Muzykanci. Ryzykanci”.
Wystawa prezentuje wybranych instrumentalistów z terenu Kurpiowskiej Puszczy Zielonej. Pochodzą z różnych środowisk oraz grup zawodowych i wiekowych i stanowią przykłady ludzi żyjących z pasją. Wśród sfotografowanych znaleźli się instruktorzy muzyczni i taneczni, kierownicy i członkowie zespołów folklorystycznych, osoby zajmujące publiczne stanowiska, emeryci, osoby pracujące, studenci i uczniowie. Tym co ich łączy jest zamiłowanie do muzyki tradycyjnej. Co ciekawe, o ile nauka gry na instrumencie zazwyczaj odbywa się zgodnie z tradycyjnym modelem przekazu pokoleniowego (starsi uczą młodszy), o tyle mobilizacja do wspólnego muzykowania coraz częściej jest inwencją tych drugich.
Prócz prezentacji muzykantów, ekspozycja odzwierciedla obecny stan instrumentarium na Kurpiach Zielonych. Większość sfotografowanych osób gra na harmonii pedałowej. Mniej liczna jest grupa skrzypków i grających na bębenkach. Dość popularna harmonijka ustna, została na wystawie jedynie zasygnalizowana. Najrzadziej występującym instrumentem jest klarnet.
Wystawa „Muzykanci. Ryzykanci” nie przedstawia wszystkich instrumentalistów kurpiowskich. Liczba muzykujących jest znacznie większa.
Wystawa ze zbiorów Muzeum Kultury Kurpiowskiej w Ostrołęce.

 

Obrazek dla każdego. Fabryczne obrazy z przełomu XIX i XX wieku

           „Obrazek dla każdego. Fabryczne obrazy z przełomu XIX i XX wieku” to kolejna odsłona wystawy obrazów fabrycznych, która przygotowana została przez Muzeum Wsi Opolskiej w Opolu w 2009 roku. Autorką scenariuszy wystaw w Opolu i Olsztynku jest Elżbieta Oficjalska, a nowy wizerunek wystawie w Salonie Wystawowym  nadała Krystyna Wojtaszek – Markunas.  

Do obejrzenia ekspozycji  „Obrazek dla każdego. Fabryczne obrazy z przełomu XIX i XX” zapraszamy od 4 grudnia 2014 roku do 15 kwietnia 2015 roku.


-----------------------------------------

 


        Był czas, gdy ściany izb i pokojów ozdobiły obrazy wytwarzane w fabrykach obrazów. Drukowane w hurtowych ilościach, stanowiły namiastkę sztuki wysokiej, do tej pory dostępnej tylko bardziej zamożnym. Od połowy XIX wieku niemal każdego stać było na oleodruki kupione na jarmarku, w czasie pielgrzymki, w miejskiej księgarni, a także otrzymanymi w prezencie od krewnych lub pracodawców (np. na zakończenie służby). Zadaniem obrazów fabrycznych było naśladowanie obrazów olejnych. Tę rolę najlepiej spełniały oleodruki, które adresowano do niewyrobionych artystycznie odbiorców ze wsi i miasteczek.               
        Rozpowszechnienie obrazów umożliwił rozwijający się w 2. połowie XIX wieku przemysł reprodukcyjny, który stwarzał warunki do masowego drukowania dzieł każdego rodzaju, rozmiaru i wielkości. Reprodukcje obrazów najpierw pojawiły się w domu mieszczańskim, skąd szybko trafiły do białych izb wiejskich chałup i pokojów robotniczych mieszkań. Stosunkowo szybko stały się wyrazem upodobań artystycznych chłopów i robotników.
    Obrazy drukowane wieszano również w budynkach publicznych – gospodach, restauracjach, szkołach, urzędach, szpitalach, lazaretach, więzieniach, ochronkach i przytułkach. Każde z tych miejsc wymagało odmiennego motywu. W urzędach wieszano portrety władców i prezydentów, w szkołach i ochronkach – obrazki dydaktyczne i poglądowe, w gospodach lubiano obrazy myśliwskie, w więzieniach natomiast ceniono motywy skłaniające do refleksji.
             Wystawa –Obrazek dla każdego. Fabryczne obrazy z przełomu XIX i XX wieku  przybliża niezwykle bogaty świat obrazów drukowanych, które jeszcze niedawno zdobiły niemal każdy dom. Podczas dyskusji nad tego typu obrazami zazwyczaj uwagę poświęca się oleodrukom religijnym. To prawda, że dominowały w wiejskich domach, ba – były takie, które ozdabiano niemal wyłącznie obrazami o treści religijnej. Nie zmienia to faktu, że wśród obrazów fabrycznych wiele reprezentuje niezwykle bogatą i rozległą tematykę świecką. Ta zaś jest tak bardzo naznaczona stygmatem kiczu, że często – również na wystawach muzealnych – jest pomijana.
         Dziś obrazy fabryczne znajdują coraz więcej wielbicieli którzy doceniają wartość bogato ornamentowanych i zdobionych błyszczącą miką druków XIX-wiecznych, a także – jakże słodkich w swej naiwności – obrazów pląsających nimf i panien śniących o zamążpójściu. Warto więc przypomnieć sobie zapomniany świat obrazów fabrycznych, tym bardziej, że charakterystyczną cechą znakomitej ich większości jest pozytywny i optymistyczny przekaz.


                                                                         Elżbieta Oficjalska

"Mistrz i Uczeń Józef Wilkoń Adam Kołakowski Wystawa ilustracji"

Muzeum zaprasza na wystawę "Mistrz i Uczeń Józef Wilkoń Adam Kołakowski Wystawa ilustracji"Na wystawie można zobaczyć ilustracje autorstwa Józefa Wilkonia oraz Adama Kołakowskiego.

 

Zapraszamy do obejrzenia Fotorelacji z otwarcia wystawy.

 

 

 

Adam Kołakowski

malarz, rzeźbiarz

           Artysta młodego pokolenia. Urodzony  w 1981 roku. Absolwent Państwowego Liceum Sztuk Plastycznych w Warszawie oraz Akademii Sztuk Pięknych w Poznaniu. W czasie studiów rozwijał swoje umiejętności w zakresie grafiki, ilustracji, plakatu, malarstwa i rzeźby. Był pracownikiem uczelni na stanowisku laboranta w pracowni drzeworytu oraz stypendystą Uniwersytetu w Knoxville w Stanach Zjednoczonych. Obecnie mieszka i tworzy w Opinogórze. Jego  prace wielokrotnie prezentowane były w kraju, gdzie autor  mimo młodego wieku jest już uznanym i rozpoznawalnym twórcą  oraz za granicą - ciesząc się szczególnym zainteresowaniem wśród amerykańskiej i kanadyjskiej Polonii. Wystawy jego prac podziwiano w: Płocku, Poznaniu, Bieżuniu, Ciechanowie, Olsztynie, Płońsku, Piasecznie, Warszawie, Ostrołęce, Przasnyszu, Łomiankach, Opinogórze oraz w Knoxville w Stanach Zjednoczonych oraz w Pizie we Włoszech.


Józef  Wilkoń

ilustrator, malarz, rzeźbiarz, autor scenografii
 
         Urodził się w 1930 roku w Bogucicach koło Wieliczki. Jest absolwentem szkół krakowskich - Liceum Sztuk Plastycznych i Akademii Sztuk Pięknych – kierunek malarstwo oraz Uniwersytetu Jagiellońskiego – kierunek historia sztuki. Obecnie mieszka i pracuje w Zalesiu Dolnym. Należy do grona najwybitniejszych polskich artystów zajmujących się ilustracją książek dla dzieci i dorosłych. Współpracował m.in. z Naszą Księgarnią, Czytelnikiem, Wydawnictwem Literackim, Krajową Agencją Wydawniczą, wydawnictwem Flammarion (Paryż), Middelhauve Verlag (Kolonia), Loewes Verlag (Bayreuth), Kinderbuchverlag (Berlin), Parabel - Verlag (Monachium), Atlantis Verlag (Zurych) i Greek Peace Publishers (Tokio). Jego prace pokazywane były na kilkudziesięciu wystawach zbiorowych i ponad 60 indywidualnych. Znajdują się w wielu publicznych i prywatnych kolekcjach na całym świecie. Za swoją twórczość autor otrzymał wiele nagród, wyróżnień i odznaczeń.

"Historia Muzeum w różnych odsłonach" Muzeum Budownictwa Ludowego-Park Etnograficzny w Olsztynku 1913-2013

 

 

Wystawa „Historia Muzeum w różnych odsłonach” to wystawa przygotowana z okazji 100-lecia Muzeum Budownictwa Ludowego-Parku Etnograficznego w  Olsztynku przypadającego na rok 2013.

Jubileuszowa wystawa prezentuje historię, rozwój i działalność Muzeum na przestrzeni wieku. Nie jest to typowa wystawa historyczna, która w sposób chronologiczny i systematyczny przedstawiałaby historię placówki. Są to w zasadzie wybrane odsłony historii Muzeum. 
Na wystawie zgromadzono ok. 450 eksponatów, które wydały się organizatorom ekspozycji ważne i ciekawe dla udokumentowania fascynującej historii olsztyneckiego skansenu.  Nacisk położony został na pokazanie dokumentów archiwalnych, ponieważ zachowało ich się niewiele i nieczęsto zdarza się okazja, aby je pokazać.

Z historią i działalnością placówki zwiedzający zapoznaje się poprzez zgromadzone materiały, głównie ikonograficzne. Wśród tych materiałów najcenniejsze są z pewnością dokumenty założycielskie, m. in.: akt erekcyjny Muzeum w Królewcu z 1912 roku, dokument stwierdzający translokację do Olsztynka, akt powołujący Muzeum Budownictwa Ludowego-Park Etnograficzny w Olsztynku w 1969 roku.

Inne odsłony historii Muzeum to: „Najstarsze zachowane muzealne projekty”, „Jak zwiedzać Muzeum? – przewodniki, plany i mapy”, „Z muzealnego archiwum…”, „Wszystko co kojarzy się turystom z naszym Muzeum”.

Zainteresowanie zwiedzających wzbudzi na pewno grupa dokumentów i muzealiów, która została nazwana: „Zawsze ktoś musi być pierwszy, zawsze coś musi być najstarsze…”. Zaprezentowane tu zostały m. in. pierwszy eksponat zapisany w księdze inwentarzowej muzealiów ruchomych i pierwszy samochód użytkowany przez olsztyneckich muzealników oraz najstarszy eksponat w zbiorach Muzeum i sylwetka najstarszego stażem pracownika.

Szczególnym dokumentem przedstawionym na wystawie jest Księga pracowników Muzeum. Wykaz zawiera ponad 500 nazwisk. 
Specyficzny klimat ekspozycji nadają wielkoformatowe fotografie obiektów architektury ludowej z olsztyneckiego skansenu. 
Wystawę uzupełniają prace regionalnych artystów, którym można byłoby nadać wspólny tytuł  „skansen widziany oczami twórców”.